27 Mayıs 2010 Perşembe

Bugün itibariyle daha iyiyiz.Anılın antibiyotiği bitmek üzere.Ateşi ve kusması yok.
Benim boynumdaki iz kaybolmuş gibi.Acısı yok.Çok şükür diyorum:)
(Meraklı minik dergisinin bu ayki sayısında böcekleri
yakından tanıyınca ne çok sevmiştim:()aslında...)
Şimdiyse yine soğudum.Börtü,böcek görünce kaçıyorum adeta.Anılıcığım sağolsun
terlik elinde, anne sen merak etme ben onları yok ederim diyor:)))

4 yorum:

neduk dedi ki...

Geçmiş olsun. Çocuklar büyürken hep yaşadık bunları.Arı sokması da boyundan olunca kötü olmuş gerçekten.
Sevgiler.

Sibel'in hobi dünyası . . . . . . dedi ki...

İkinize de kocaman geçmiş olsun güzelim. Allah sağlık şifa versin...

!! Şekerperisi !! dedi ki...

çok geçmişler olsun...
her ikinize de acil şifalar:)
sevgiler...

Cocukla Cocuk dedi ki...

aman geldi mi gitmiyor bu hastalık neyseki iyi olduğuna sevindik oğluşun:))..boceklerden korkmam ama ne zaman gorsem kaşınmaya başlarım oyle kotu bir durum ki, Anıl bize de geeeel :)